mamo :(

Mamo...
Najukochańsza osobo, jedyna, tak istotna w moim życiu...
Dałaś mi życie, wychowałaś na dobrego człowieka, obdarowałaś mnie swoim sercem...
Tyle spędzonych chwil, tych radosnych i tych smutnych, ale wspólnych...
Ale już cię nie ma... Odeszłaś, jesteś gdzieś gdzie już nie cierpisz... Bo cierpiałaś, choroba sprawiała ci ból, świat też nie był dla Ciebie mamo zbyt łaskaw...
Nie ma cię... Tyle chciałbym ci powiedzieć, w tak wiele miejsc chciałbym z Tobą pojechać...

Za mało czasu... Czemu tak szybko? Czemu tak szybko nas opuściłaś? Mamo, mamusiu... Czemu tak nagle...?

Ale już nie cierpisz... My za to cierpimy niesamowicie... Już nie zagramy w tysiąca... te niedograne partie w których raz ja prowadziłem, raz ty...
Te chwile kiedy mnie nie było w domu... Czemu tak szybko?

Chciałbym Cię mamo teraz przytulić, powiedzieć jak było w pracy, opowiedzieć o czymś, zrobić ci jedzenie, herbatę... Ale już nie mogę... Już nie mogę...

Byłaś najwspanialszą kobietą na ziemi, tylu ludziom pomogłaś, tak niewiele wzięłaś w zamian, tak niewiele ci życie ofiarowało...

Śpieszmy się kochać ludzi, bo tak szybko odchodzą...

Ale ty nie odeszłaś, pozostałaś na ziemi, jesteś w każdym z nas... Nigdy o tobie nie zapomnę, nigdy o tobie mamo nie zapomnimy...

Ale płaczę... Płaczę, nie dlatego że tak wypada lub nie wypada... Płaczę nie dlatego że coś mi wpadło do oczu... Płaczę bo cię nie mogę przytulić mamo...

Kocham cię mamo, na zawszę... I dziękuję za życie i za te wszystkie chwile razem spędzone... Przepraszam za te chwile których z tobą nie spędziłem...

Kocham i chciałbym być teraz z Tobą, mamo... Chciałbym, ale nie mogę, nie teraz... Mam wiele do zrobienia na świecie, zrobię wszystko żeby ten świat był choć odrobinę lepszy, zrobię to co ty robiłaś, mamo...

Choć nie mogę cię przytulić, wiem że nie cierpisz... I kiedyś przyjdzie taki dzień kiedy znowu będziemy razem, bez chorób, bólu i cierpienia, bez problemów i smutków, bez dylematów co robić...

Kocham cię mamusiu...